Demir’le babasız ilk yolculuğumuzu yaptık dün. Ne mutlu ki yolun bir
kısmında Cihan bizimleydi. Cihan'a ne kadar teşekkür etsek az, anne - oğul
ilk yolculuğumuzun uzun kısmında bize yardımcı olduğu için.
Yolculuk süper geçti diyemiyorum ama çok daha kötü de olabilirdi
:)
* önceden koltuk ayarlamak da fayda vardı, ama Cihan'la ayrı zamanlarda
bilet aldığımız için onu yapamadık. Uçakta yan yana oturabildik, ama yanımız
doluydu :(. Check-in işlemini yapan görevli yardımcı olsaydı, yolculuk çok daha
rahat geçebilirdi.
Demir'e koltuk almadığımız için onu uyutmak çok zor oldu. Demir güzelce
uyudu ve onca baş çarpmalarına rağmen uykusunu bölmedi ama yanım boş olsaydı,
benim ayaklarım bu kadar ağrımazdı :)
Gürko’nun taktiği yapabilip arkalardan ortası boş iki koridor alabilseydik
Cihan'la; belki önümüzdeki iki sıranın değil de, bizim aramız boş olacaktı :(
* Bu yaş için çok da oyuncağa gerek yokmuş sanırım. Zaten koltuklar dar olduğu
için oyun alanı pek olmuyor ve Demir koridorlarda gezmeyi, oturup oyun oynamaya
tercih etti. Bir iki kitap, oyun hamuru ve kalıplar, foam harfler, ipad,
reusable stickers, ve pek tabiı ki iki adet araba dışında hiç bir şeye gerek
kalmadı.
Trunkie de özellikle havaalanında yürürken çok yardımcı oldu.
Teşekkürler Şebnemcim bu süper hediye için.
* Yine Şebnem’ciğimin fikri Annie's fruit snacks ve de organic raisin mini
boxes. Fruit snacks uçak iniş ve kalkışta Demir'in kulaklarının acımaması için çok
yardımcı oldu. Kuru üzümde oğluşu pusette tutmak
için.
* Az ama kesinlikle az sayıda valiz :) uçaktan inip çıkması ve security sırasında
epey zorlandım.
* iniş ve kalkışlarda yaptıkları mı da yazayım bir sonraki sefer unutmamak için.
Bol su içirmeye çalıştım ( içmese de), iniş ve kalkış öncesi saline solüsyonlu burun
spreyi kullandım, ve fruit snacks veya plums mama yedirdim. Bir de karşısında
esneyip onu da esnetmeye çalıştım. Bu kısım beni çok korkutuyordu. Ama hiç bir
problem yaşamadık. Hatta Adana’ya inerken, Demir uyuduğu için bunların hiçbirini
yapamadım. Yine de Demir ağlamadan, kulakları acımadan bitirebildik yolculuğu.
* Yolculuğa hazırlanırken, en çok uçak içinde Demir'i nasıl oyalarım üstünde
durmuştum. Hâlbuki problemler uçak dışında biz sıradayken, ya da hızlı yürümemiz
gerekirken yaşandı. Check-in yaparken kolayda kuru uzumum olsaydı, sanırım
Demir daha az sıkılırdı. Yolculuğun farklı etapları için de Demir'i oyalamayı
düşünmeliymişim.
* Trunkie eğer acelemiz yoksa Demir'i yürütmek için süperdi. Hem Demir bayıldı,
hem Demir'i gören herkes :)
* Uçak koltukları çok dar, bir de Demir kucağımda uyuyunca, o küçücük cepte
istediklerime ulaşmak zor oldu. Küçük şekerleri, selpağımı bir ziplock a koysam
daha iyi olabilirmiş.
* Büyük bir yastığım olsa Demir kucağımda uyurken daha mı rahat ederdim
acaba?
* Ayrıca, Adana uçağında Demir’e ayrı bir bilet almak çok iyi olabilirmiş.
Ne de olsa iç hat uçuşları o kadar pahalı değil
:)
